شهادت امیر المؤمنین (علیه السلام )

امام المتقین امیر المؤ منین (علیه السلام ) در شب بیست و یكم ماه رمضان مقارن طلوع فجر به شهادت رسید، در حالى كه از سن مبارك حضرتش 63 سال گذشته بود(651). در بیستم ماه رمضان اثرات سم در پاهاى مبارك امیر المؤ منین (علیه السلام ) ظاهر شد و پاهاى مبارك ورم كرد(652). در شب بیست و یكم اثر زهر بر بدن مبارك امیر المؤ منین (علیه السلام ) بسیار شد. حضرت فرزندان و اهل بیت خود را جمع كرد و با آنها وداع نمود و وصیت هاى خود را فرمود. در آن شب هر چه خوردنى و آشامیدنى آوردند تناول نفرمود، ولبهاى مباركش به ذكر خدا حركت مى كرد، و مانند مروارید عرق از پیشانى نازنینش مى ریخت و با دست مبارك خود آن را بر طرف مى كرد.
به امام مجتبى (علیه السلام ) فرمود: تو را به برادرت حسین (علیه السلام ) وصیت مى كنم . به فرزندان دیگر كه از فاطمه زهرا (علیها السلام ) نبودند، فرمود: شما را وصیت مى كنم به اطاعت از حسن و حسین . سپس فرمودند: ((خداوند شما را صبر نیكو كرامت فرماید. امشب از میان شما مى روم و به حبیب خود محمد مصطفى (صلى الله علیه و آله ) ملحق مى شوم چنانچه مرا وعده داده است )). صداى گریه از اهل بیت بلند شد. آنگاه دستوراتى در مورد غسل ، كفن ، نماز و محل دفن به امام مجتبى (علیه السلام ) فرمودند و با امام حسین (علیه السلام ) و حضرت زینب (علیها السلام ) كلماتى از كربلاء فرمودند.
بعد از وداع با همگان دست و پاى مبارك را به طرف قبله كشیدند و فرمودند: اشهد ان لا اله الا الله وحده لا شریك له و اشهد ان محمدا عبده و رسوله ، و چشمان مبارك را بستند و بهشت را به قدوم خویش مبارك فرمودند.
صداى شیون و گریه از خانه آن حضرت بلند شد. اهل كوفه كه باخبر شدند، صداى شیون و ناله از تمامى شهر برخواست ، مانند روزى كه پیامبر (صلى الله علیه و آله ) از دنیا رفتند. در آن شب آفاق آسمان متغیر گشت و زمین لرزید و صداى تسبیح و تقدیس فرشتگان از هوا شنیده شد.
سپس مشغول غسل آن حضرت شدند. بعد از غسل و كفن ، امام حسن و امام حسین (علیه السلام ) پشت سر تابوت را همانطور كه حضرت فرموده بودند برداشته ، جلو تابوت خودش حركت مى كرد، تا در مكانى فرود آمد.
بعد از نماز بر آن حضرت توسط امام مجتبى (علیه السلام )، مقدارى از زیر تابوت را كندند و قبرى آماده یافتند كه داخل آن لوحى مسى یا سفالى بود و بر آن نوشته شده بود: ((بسم الله الرحمن الرحیم ، این قبرى است كه نوح پیامبر براى بنده صالح خدا على بن ابى طالب حفر نمود است )). بدن مطهر آن حضرت را دفن نمودند و حسب وصیت آن حضرت ، قبر مطهرش ‍ را مخفى نمودند تا در زمان هارون بر همگان معلوم شد.
فرزندان آن حضرت از همسران مختلف 28 دختر و پسرند(653) 5 نفر آنها اولاد حضرت صدیقه طاهره فاطمه زهرا (علیها السلام ) هستند كه عبارتند از امام حسن و امام حسین و زینب كبرى وام كلثوم و حضرت محسن (علیهم السلام ) كه در دوران حمل در شش ماهگى توسط منافقین در ماجراى هجوم به خانه امیر المؤ منین (علیه السلام ) به شهادت رسید. حضرت عباس (علیه السلام ) و جعفر و عثمان و عبد الله در كربلا به شهادت رسیدند، كه مادرشان ام البنین است . بقیه اولاد حضرت از همسران دیگر هستند.
وقتى خبر شهادت امیر المؤ منى (علیه السلام ) به عایشه رسید چنان خوشحال شد كه بى اختیار شعرى خواند و سپس گفت : چه كسى على را كشت ؟ جواب دادند: ابن ملجم . گفت : خاك بر دهانش مباد (كنایه از اینكه خوب كارى كرد)(654).
در شب 21 ماه رمضان حضرت عیسى بن مریم (علیه السلام ) به آسمان برده شد(655)؛ و در همین شب حضرت موسى بن عمران و یوشع بن نون (علیهم السلام ) رحلت نمودند(656).

پی نوشته ها :

٦٥١- كافى : ج ٢ ص ٤٦٥. منتهى الآمال : ج ١ ص ١٨٣. ارشاد: ج ١ ص ١٩. اعلام الورى : ج ١ ص ٣٠٩. كشف الغمه : ج ١ ص ٤٣٦. مناقب خوارزمى ن ص ٢٨٤. العدد القویه : ص ٢٣٥. ذخائر العقبى : ص ‍ ١١٥. مسار الشیعه : ص ١٠. توضیح المقاصد: ص ٢٤. مصباح كفعمى : ج ٢ ص ٥٩٩. تاریخ الخلفاء: ص ‍ ١٦٦ ١٧٥.
٦٥٢- الوقایع و الحوادث : ج ١ ص ٢٦٥، ٢٧١ ٢٩٤.
٦٥٣- ارشاد مفید: ج ١ ص ٣٥٤ ٣٥٥. اعلام الورى : ج ١ ص ٣٩٥.
٦٥٤- تذكره الخواص ابن جوزى : ص ١٦٥.
٦٥٥- بحار الانوار: ج ١٣ ص ٣٧٦. مصباح كفعمى : ج ٢ ص ٥٩٩.
٦٥٦- بحار الانوار: ج ١٣ ص ٣٧٦. مصباح كفعمى : ج ٢ ص ٥٩٩.