یزید بن معاویه (لعنه الله علیهما)، به عبیدالله بن زیاد دستورداد که سر مطهر فرزند علی(علیه السلام)

را با سرهاى جوانان و یاران آن جناب که دررکاب آن حضرت شهید شده بودند

با کالاها و زنان اهل بیت و عیالات آن حضرت را روانه شام نماید.

در تاریخ آمده بعد از آن که ابن زیاد یک روز (یا چند روز بنا به روایتی) سرهای شهدای کربلا

را در کوچه‌ها و محله‌های کوفه گردانید، آنها را به شام نزد یزید بن معاویه فرستاد[1] ابن زیاد

سرهای شهدای کربلا را به زحر بن قیس سپرد وراهی شام نمود.

ابن زیاد پس از فرستادن سر امام حسین(علیه السلام)، اسراء را در15محرم با شمر ذی الجوشن

و مخفر بن ثعلبه عائذی به شام فرستاد و به دست و پا وگردن مبارک امام سجاد(علیه السلام)

زنجیر انداخت و اسراء را سوار بر شتر بی‌جهازنمود. آن شقى، اهل بیت عصمت و طهارت را مانند

اسیران کفار، دیار به دیار با ذلت وانکسار طوری که مردم به تماشاى آنها مى‌آمدند، به شام آورد. [2]
منابع:
[1]محمدعلی عالمی، حسین نفس مطمئنه، ص 329.
[2] لهوف سید بن طاووس