1. صف آرایی سپاه امام حسین علیه السلام

در روز دهم محرم، پس از نماز صبح، امام حسین علیه السلام پیشاپیش خیمه ها، سپاه خویش

را که 32 سواره و 40 پیاده داشت، به سه بخش تقسیم کرد و فرماندهی دسته راست را به

زهیربن قین و دسته چپ را به حبیب بن مظاهر و دسته وسط را به

حضرت عباس علیه السلام سپردند. (ارشاد شیخ مفید، ج 2، ص 95.)


2. خطبه خواندن امام حسین علیه السلام

امام حسین علیه السلام هنگامی که دو سپاه، در برابر هم صف آرایی کردند، به ایراد خطبه ای

مفصل پرداخت و در آن، ضمن اشاره به شأن و منزلت اهل بیت علیهم السلام، خواستار پیش گیری از

جنگ و درگیری شد؛ ولی پاسخ مثبتی از سوی سپاه عمر بن سعد دریافت نکرد. (بحارالانوار، ج 45، ص 6.)


3. آغاز نبرد و شهادت اصحاب و اهل بیت علیهم السلام

عمر بن سعد با افکندن تیری به سوی سپاه امام حسین علیه السلام، رسماً جنگ را آغاز کرد. (بحارالانوار، ج 45، ص 6.)

4. نماز ظهر عاشورا

در روز عاشورا، هنگامی که زمان نماز ظهر فرار رسید، ابوثمامة صیداوی به امام حسین علیه السلام عرض کرد

که وقت ادای نماز ظهر شده است؛ امام پس از این که در حق او دعا فرمود، با جمعی از اصحاب خویش در

همان میدان جنگ به نماز ایستاد. (بحارالانوار، ج 45، ص 21.)


5. وداع امام حسین علیه السلام با خیمه ها

پس از آن که همه یاران و اهل بیت امام حسین علیه السلام به شهادت رسیدند، امام حسین علیه السلام خود

را آماده شهادت کرد. به سمت خیمه ها آمد تا با اهل بیت خویش وداع کند. زنان و دختران همین که امام

را آمادة رفتن به میدان دیدند، صدا به شیوه و گریه بلند کردند.( مقتل الحسین علیه السلام، ص 282.)


6. شهادت امام حسین علیه السلام

بعد ازظهر روز عاشورا، شمار زیادی از سپاه دشمن به دست امام حسین علیه السلام به هلاکت رسیدند.

بسیاری از دلاوران و جنگاوران سپاه یزید سرنگون شدند و پس از آن، دیگر کسی جرئت به میدان آمدن نداشت.


امام حسین علیه السلام در حالی که در اثر شدت مبارزه و گرما و تشنگی، ضعیف و ناتوان شده بود،

لحظه ای ایستاد تا کمی استراحت کند؛ ناگهان، سنگی به پیشانی مبارکشان خورد. لباس خود را بالا زد

تا خون صورتش را پاک کند، تیری سه شعبه از کمان حرمله، سینه مبارکشان را شکافت. آن گاه،

سپاهیان عمر بن سعد، با تیر و نیزه از هر طرف امام را مورد حمله قرار دادند. امام از اسب بر زمین افتاد.

مدتی نسبتاً طولانی بر زمین کربلا بود، در حالی که در خون خود می غلتید. کسی جرئت نزدیک شدن

به او را نداشت؛ ولی سرانجام شمر ملعون، در کمال قساوت

به آن حضرت نزدیک شد و او را به شهادت رساند. (لهوف، ص180.)


7. غارت خیمه ها

پس از شهادت امام حسین علیه السلام در عصر روز عاشورا به دستور عمر بن سعد، سپاهیان سیا ه دل،

با یورش به خیمه ها، آن ها را به آتش کشیدند و کودکان و زنان را آواره بیابان های سوزان و پرتیغ و

خار کربلا کردند. (بحارالانوار، ج 45، ص 53؛ مقتل خوارزمی، ج 2، ص 39؛ کامل ابن اثیر ، ج 4، ص 78.)


8. دگرگونی عالم، پس از شهادت امام حسین علیه السلام

گفته اند که پس از شهادت امام حسین علیه السلام، غبار شدیدی که سیاه وتاریک بود،

فضای آسمان را پوشاند و زمین به سختی لرزید و شرق و غرب عالم تاریک شد. (لهوف، ص 147.)


التماس دعا